Downsideup

Sinds hij werd aangekondigd. Sinds ik de titel zij aan zij zag in een artikel dat het goede nieuws mocht inluiden. Ondertussen twee jaar of langer geleden. Zo lang al, zo lang anticipeer ik al. De verwachtingen en afwachting werden alleen maar groter toen ik de castlist voor mijn ogen zag. Al die namen dwarrelen al die tijd al door mijn hoofd. En dan, twee weken voor ik uit mijn lijden word verlost, begint het te gonzen. Boycot. De bioscopen boycotten Alice in Wonderland.

Beeld je in dat je, badend in het zonlicht, in een groene weide vol met wilde bloemen staat te dagdromen. Een felle windstoot waait uit het niets langs, blaast je haren in je ogen en ontneemt je even het kleurenpalet van pure schoonheid, die uitgaat van je omgeving. Afwezig wrijf je je haren uit je ogen en als je dan verstomd om je heen staart, zie je enkel een dorre, donkere vlakte waar nog net het laatste leven in paniek van wegvlucht. Beeld je de ontredderende tegenstelling in en hou dat gevoel vast. Zo voel ik me nu, om een film, om een onvervulde anticipatie.

En waarom? Omdat de bioscopen het Disney kwalijk nemen dat ze hun dvd te vroeg na de release date in de cinema willen uitbrengen. En wie komt er dan berooid uit? De brave filmfan, die niets anders wilt dan zich te baden in de sfeer van film. De redenering van de bioscopenfederatie is dat dit soort acties de mensen zou aansporen om films alleen nog maar on demand of op dvd te bekijken. Pardon my French, maar what the fuck? Een dvd of on demand geeft naar mijn bescheiden mening toch net een ander gevoel dan omringd door geluid en beeld in een cinemazaal je door de film te laten overspoelen. In de cinema voelt het minder of je iets aan het bekijken bent. Dat grote scherm en die loeiharde surround sound recreëren hoe de film bedoeld was.

En ja ergens begrijp ik hun actie. Ze zijn bang dat de bioscoop even snel zal verdwijnen als de videotheken, die een voor een kapot gaan. En het is erg dat de kleine bioscopen al aan het uitsterven zijn, waarom zitten de groteren dan nu in hun eigen portefeuille? Als er bepaalde bioscopen zijn die de film wel vertonen, steken zij het geld in hun zakken. En als zelfs dat niet het geval is, dan hebben de kijkers geen andere keus dan de digitale on demand catalogus of naar de mediamarkt lopen voor de DVD. En het gaat de bioscoopfederatie om al het geld dat net geïnvesteerd werd in de nieuwe 3D installaties. Dat dat allemaal umsonst zou zijn. Maar dat is net het grote pluspunt dat ze zouden moeten uitspelen in plaats van erover te liggen mekkeren. Momenteel is het bijna onmogelijk om thuis een goede 3D omgeving na te bootsen, dus moeten zijn hun fort gewoon extra benadrukken.

Ook al zorgen die 3D –brilletjes al eens voor een lichte schele hoofdpijn, het allesomvattende van film wordt hier nog mee versterkt. Ik heb al een paar dimensionale films kunnen meepikken gaande van een wel heel foute maar hilarische Kung Fu film, tot een U2 optreden. Het is toch helemaal anders om The Edge voor je ogen bijna levensecht te zien jammen. En daarnaast hebben de bioscopen ook andere projecten en initiatieven waar ze veel volk mee kunnen lokken. Zoals het concert van Sioen dat in Gent werd opgenomen en live werd gestreamd naar een aantal Europese bioscopen. Of toneelstukken die worden vertoond, zoals Nation, gebaseerd op een boek van Terry Pratchett. Focus op manieren om je publiek in de zaal te krijgen, niet om ze erbuiten te houden. Ik kan alleen maar hopen dat in de komende week er door een van beide partijen een toegeving wordt gedaan en dat ik Alice kan zien hoe ze bedoeld werd.